تبلیغات
عربی - چند نكته پیرامون قواعد

لغت عربی لغت اسلام است و اسلام از همه است.

چند نكته پیرامون قواعد

نویسنده :maryam moghise
تاریخ:چهارشنبه 28 دی 1390-05:49 ب.ظ

چند نكته

هر ضمیری که تعیین کننده ی صیغه ی فعل باشه فاعل یا نائب فاعل یا اسم آن فعل ناقصه است مانند : " تما " در - ذهبتما - نُصِرتما - أصبحتما

ولی اگر به فعل متصل شده و بیانگر صیغه ی آن فعل نباشد قطعاً مفعول به است و آن فعل متعدیه مانند : نصرَهما در اینجا "هما " تعیین کننده صیغه ی فعل نصر نیست .
اسم استفهام قبل از اسم یا ضمیر حتماً خبر مقدم است ( قبل از ناقصه خبرمقدم آن ) مانند : مَن الفائز ؟ کیف أنت ؟ أینَ کنتم ؟

اسم استفهام + یک اسم = خبر + مبتدا

ولی اگر قبل از فعل تام بیاید در پاسخ آن هر نقشی بیاید ؛ اسم استفهام همان نقش را خواهد داشت :
من و ما + فعل لازم = مبتدا + خبر مانند : من ذهب ؟

من و ما + فعل متعدی + مفعول = مبتدا + خبر مانند : من رأیتَهَ ؟

من و ما + فعل متعدی( اگر مفعولش نیاید ) من و ما مفعول به مقدم می شود مانند : من رأیت ؟

کیف + فعل تام > کیف حال و محلا منصوب کیف ذهب ؟ ذهب مسروراً .

آین یا متی + فعل = مفعول فیه مقدم و .... متی ذهب ؟ ذهب صباحاً.

در مورد پسوند " ت "در فعل ؛ اگر قبل از "ت" ساکن باشد حتماً ضمیر متصل فاعلی است و در غیر آن نشانه ی ماضی للغائبة است و نقشی ندارد.

 

یك سری نكته برای یادگیری بهتر شما عزیزان كه البته شاید قبلا هم گفته شده باشد .

1- تمام ضمایری كه در آخر فعل میایند وشما آنها را به نام علامت فعل(صیغه) می شناسید فاعل به حساب میایند . مانند:

الف در جلسا . واو در جلسوا . ی در تجلسینَ . نَ در ذهبنَ ، یذهبنَ ، تذهبنَ. تُدر جلستُ . نا در جلسنا . الف در یجلسان ، تجلسان . والی آخر

2- دقت داشته باشید كه ( تْ ) در مفرد مؤنث غایب ماضی نشانه مؤنث بودن فعل است نه فاعل .

فاعل دراین فعل یا اسم ظاهر است مثل فاطمة ُ یا ضمیر مستتر هی میباشد .

3- در5صیغه از فعل مضارع شما علامت صیغه ندارید وآن 5صیغه عبارتند از : مفردمذكر ومونث غایب . مفرد مذكر مخاطب . متكلم وحده ومع الغیر .

  4- درصیغه مفردمذكرومؤنث غایب مضارع فاعل یا اسم ظاهر است مثل علیٌ و فاطمة ُ یا ضمیر مستتر هو و هی است .

در صیغه مفرد مذكر مخاطب مضارع فاعل ضمیر مستتر انتَ می باشد . ودر صیغه های متكلم وحده و مع الغیر فاعل به ترتیب ضمایر مستتر أنا و نحن میباشد .

5- ضمایر متصل (ه . هما . هم . ها . هما . هنّ . كَ. كما . كم .كِ . كما . كنّ . ی نا ) چنان چه قبل از آنها اسم بیاید این ضمایر در نقش مضاف الیه و محلاً مجرور می باشند .

در صورتی كه قبل از آنها فعل بیاید این ضمایر مفعول و محلاً منصوب می باشند .

ودر صورتی كه قبل از آنها حرف جر ( ب. مِن . فی . الی . علی و...) بیاید آنها مجرور به حرف جر هستند و محلاً مجرور .

مثال : رأیتُ صدیقی . »» ی به اسم (صدیق ) اضافه شده بنابراین مضاف الیه ومحلا مجرور است .

        رأیتـُـهُ . »» هُ به فعل (رأیتُ ) اضافه شده بنابراین مفعول ومحلاً منصوب است .

       ذهبتُ الیها . »»»‌ها به حرف جر الی اضافه شده بنابراین مجروربه حرف جر میباشدو محلاً مجرور .

6- منظور از محلاً این است كه چون حركت این كلمات در هیچ كجا تغییر نمی كند و به عبارتی مبنی هستند بنابراین در مكان ومحل نصب یا جر قرار گرفته اند ولی نمیتوانند آن حركت را بپذیرند پس میگوییم محلاً منصوب . محلاً مجرور یا محلاً مرفوع

7- نكته ای كه در كلمات و اسم های پرسشی مهم هست اینه كه یادتون باشد این كلمات هم میتونند خبر باشند هم مبتدا و هم مفعول و در همه این حالت ها هم اعرابشون محلی است . دقیقا مثل همون ضمایر متصلی كه گفته شد.

مثال : مَن عندكَ ؟ »»»» مَن ــــ» مبتدا و محلاً مرفوع

        مَن انتَ ؟ »»»»» مَن ــــــ» خبر مقدم و محلاً مرفوع

      مَن رأیتَ ؟ »»»»» مَن ـــــ» مفعول  ومحلاً منصوب

 اگر به مفهوم و معنی این عبارات دقت كنید خیلی زودتر به نتیجه می رسید . اون جایی كه به معنی چه كسی میباشد مبتدا و اون جایی كه به معنی چه كسی هستی میباشد خبر و اونجایی كه به معنی چه كسی را می باشد مفعول است . پس ساده ترین راه ترجمه كردن است .

8- در یادگیری اسم ها خوندید كه اسم ها یا (ال ) دارند یا( تنوین ) . واین رو هم یاد گرفتید كه بعضی از كلمات اسم هستند ولی نه (ال) می گیرند و نه (تنوین) مثل : اسم های اشاره . ضمایر و اسم های پرسشی و...

اما یكی  دوتااسم دیگر هم هست كه نه (ال ) میگیره نه (تنوین ) . اسم اشخاص مؤنث حقیقی مانند زینب . فاطمة واسمی كه مضاف باشد یعنی بعدش مضاف الیه اومده باشد نه صفت . مثل وجدت ُِمفتاحَ الغرفة »»»‌كلیدِ اتاق  . برای تشخیص دادن مضاف الیه از صفت بهترین راه اینه كه كسره ی مابین اون دوتا رو برداری و به جاش آخرش است بذاری . اگر جمله ات معنی داشت صفت و موصوف هستند و در نتیجه دوتا اسمت عین هم میان . واگر معنی نداد پس دوتا اسم شما یكیش مضاف است و اون یكیش هم مضاف الیه . كه مضاف نه (ال ) داره نه (تنوین ) ولی مضاف الیه یا (ال ) داره یا (تنوین ) مگر اینكه جزء ضمایر باشد . حالا كه متوجه شدی ـِـ رو از زیر كلید بردار و ببین چه اتفاقی میفتد . جمله اینطوری میشه : كلید اتاق است . می بینی كه معنی نداره پس مفتاح مضاف هست و الغرفة مضاف الیه .

9- راستی یادت باشد كه مضاف نقش نیست پس باید به دنبال نقشی برای اون باشی . یك نگاه به عبارت قبلی كمكت می كند تا متوجه بشی كه مفتاحَ مفعول است و منصوب .

10- فاعل در جواب سوال كی و چی میاد و مفعول در جواب سوال چه كسی را و چه چیزی را میاید . وجدتُ (یافتم ) كی یافت ؟ (من) كه همون (تُ ) هست كه به صورت علامت فعل یا همون ضمیر متصل اومده .

وجدتُ مفتاحَ الغرفة ِ . یافتم .. چه چیزی را ؟ كلید را . پس كلید میشه مفعول .

 

جمع و مفردهای مردم آزار

جمع های مردم آزاری

الحق والانصاف كه این جمع و مفردهای خواهر و برادر / خانم و آقا / مردوزن بچه ها رو كلی كلافه كرده . همچین مثل كلاف می پیچند به خودشون كه نگو و نپرس . حالا خدا نكند كه یكی از اینها به ضمیر متصل هم وصل بشه و اونها بخوان براش یا / ایها و ایتها بیارن .

برای اینكه مطلب رو جلو چشمتون داشته باشید میارمش تا خودتون قضاوت كنید .

.....

   مذكر

    مونث

......

    برادر

   خواهر

مفرد

    أخ

    اُخت

مثنی

أخـَوانِ.أخـَوینِ

اختانِ.اختینِ

جمع

  إخوان. إخوة

    أخـَوات

 

....

     آقا

      خانم

مفرد

     سیّد

     سیّدة

مثنی

سیّدانِ.سیّدینِ

سیّدتانِ.سیّدتینِ

جمع

    سادة

     سیّدات

 

....

    مرد

     زن

مفرد

    رجل

    إمرإة

مثنی

رجلانِ.رجلینِ

امرأتانِ.امرأتینِ

جمع

    رجال

 نساء. نسوان

 

حالا این جمله رو به عربی برش میخوایم بگردونیم .

برادرانم به گردش علمی می روند.

اخوتی یذهبونَ الی السفرة العلمیة .

حالا مخاطبش می كنیم . میشه:  یا اخوتی ! تذهبون الی السفرة العلمیة .

برادران باهم به گردش علمی می روند .

الإخوة یذهبونَ الی السفرة العلمیة معاً .

حالا مخاطبش می كنیم میشه : ایّها الإخوة ! تذهبون الی السفرة العلمیة معاً .

چه فرقی كرد؟

اون جایی كه كلمه إخوة به ضمیر (ی ) اضافه شد كلمه ما به خاطر مضاف بودنش نه (ال) می گیره نه (تنوین) . بنابر این چون اسم من (ال ) نمیگیره بالطبع نمیتونم ایها رو هم سرش بیارم . چون ایها و ایتها بر سر اسم هایی میان كه (ال) دارند و یِا بر سر اسم هایی میاد كه (ال) ندارند .

(ایها . ایتها . یا . مّ . ! ) از نشانه های مخاطبند در جمله .

 



نوع مطلب : صرف و نحو 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
BHW
جمعه 1 اردیبهشت 1396 01:51 ق.ظ
Hi, I do believe this is an excellent blog. I stumbledupon it ;)
I will come back once again since i have bookmarked it.
Money and freedom is the best way to change, may
you be rich and continue to guide others.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر